Bir ekibin bu teknolojiyi yaygınlaştırmasına onay vermeden önce tek sayfada beş kontrol isterim.
Birincisi veri. Hangi bilginin bir komut penceresine girebileceği baştan yazılır. Müvekkil bilgisi, kişisel veri ve gizlilik kapsamındaki içerik için ayrı ayrı kural gerekir; hepsi kimse bir sohbet penceresi açmadan kararlaştırılır.
İkincisi yetki ve hesap verebilirlik. Yapay zeka destekli her çıktının adı konmuş bir sahibi olur. Taslağı model yazar, altına imzayı hukukçu atar ve sorulduğunda o cevap verir.
Üçüncüsü insan incelemesi. İncelemenin derinliğini, çıktının etkisine ve geri döndürülebilirliğine bağlarım; yalnızca ekipten çıkıp çıkmadığına değil. Etkisi yüksek ya da geri alması zor olan her ürün, reddetme yetkisi olan bir hukukçunun süzgecinden geçer. Sonradan yapılan örneklem kontrolü bu çıtayı karşılamaz.
Dördüncüsü kayıt. Üstveriyi ve inceleme izini tutun: hangi araç, hangi sürüm, kim onayladı. Komutların tamamını varsayılan olarak saklamak yerine bir saklama süresi ve bir silme kuralı belirleyin. Bir düzenleyici kurum ya da karşı taraf belgenin nasıl üretildiğini sorduğunda hafıza kayıt yerine geçmez.
Beşincisi hata yönetimi. Model yanıldığında ne olacağı önceden kararlaştırılır: kime haber verilir, düzeltme nasıl belgelenir, iş akışında ne değişir.
Bu beş kontrol bir pilotun tabanıdır, tamamlanmış bina değil. Sonraki katman daha geniş bir kullanım envanteri, hangi aracı kimin çalıştırabileceğine dair erişim kontrolleri ve eğitim ekler. Bunların hiçbiri yeni bir platform ya da daimi bir komite gerektirmez. Tek bir sayfa yeter: her kontrole bağlanan başlangıç belgesi ve altına önce kendisi imza atmaya hazır bir hukuk direktörü.
Kaynaklar
Sonraki yazı: Hukuk ekipleri için KVKK uyumlu üretken yapay zeka iş akışları →