Müvekkiller tercihini çoktan belli etti. Clio'nun yaklaşık bin ABD'li yetişkinle yaptığı tüketici anketinde yüzde 71'i, işleyen bir taksimetreyi izlemek yerine dosyanın tamamı için sabit ücret ödemeyi tercih ettiğini söylüyor. Bu, gözlemlenmiş bir davranıştan çok beyan edilmiş bir tercih; yine de yönü tek. Yeni nesil, yapay zeka odaklı hukuk işletmeleri de doğrudan saatlik faturalandırmaya karşı konumlanıyor; en görünürlerinden Eudia, işi hukukçularla yapay zekayı birleştirerek yürütüyor.
Saatin yerini tek bir model değil bir menü alıyor: dosya başına sabit ücret, süreklilik gerektiren danışmanlıkta abonelik, değere dayalı fiyatlama. Ortak eksen şu: müvekkil bir sonucu satın alıyor. Ortaya çıkan verimlilik kazancını kimin elde edeceği ise kendiliğinden belli değil; ücret kuralları, yargı çevresi ve iş ilişkisinin koşulları, kazancın daha iyi iş akışını kuran büroda mı kaldığını yoksa müvekkile mi döndüğünü belirliyor.
Bürolar için stratejik sonuç açık. İşi fiyatlarsanız kendi otomasyonunuz marj olur. Zamanı fiyatlarsanız müvekkilinizin indirimi olur.
Kaynaklar
Sonraki yazı: Yapay zeka hukuk sektörünü sessizce yeniden çiziyor →